ZAN

De Simurgh is een mythisch schepsel uit de Perzische overlevering: een kolossaal wezen, half vogel, half zoogdier, dat wijsheid, bescherming en onsterfelijkheid belichaamt. In Ferdowsi’s Shahnameh—het epische gedicht uit de elfde eeuw dat de pre-islamitische mythologie en geschiedenis van Perzië bezingt—waakt de Simurgh over Zal, wiens zoon Rostam zal uitgroeien tot een van de grootste helden van het land.

In ZAN verbeeldt de Simurgh de geest van humanisme, mystiek en vrijheid. Doorheen het werk wordt zij opgeroepen en aangewakkerd, om de vrouwen te bekleden met bovennatuurlijke kracht, andere-wereldse wijsheid en een haast sacrale precisie in hun handelingen op hun pad naar bevrijding. De Simurgh fungeert als de tijdloze dramaturg van ZAN’s schepping, en leidt ons door een cyclus van vernietiging en wedergeboorte.

Naast de mythe van de Simurgh put het libretto van ZAN uit de geschriften van Narges Mohammadi en andere vrouwen die onrechtmatig gevangen worden gehouden, samengebracht in White Torture (2023). De beschrijvingen van isolatie, marteling en ondervragingstechnieken die op deze vrouwen worden toegepast, vormen het sombere decor waartegen de opera zich ontvouwt. Scenografie, kostuums en lichtontwerp worden gedacht en vormgegeven door de lens van White Torture, dat dient als een hedendaags vat waarin de vrouwenbevrijdingsbeweging in Iran—en de weerklank ervan wereldwijd—kan worden gelezen en wellicht begrepen.